پرواز کبوتر و آزادی آن چقدر زیباست مانند زندگی انسان

 تنهایی را دوست دارم زیرا بی وفا نیست...

تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی در آن نیست...

تنهایی را دوست دارم زیرا تجربه کردم ...

تنهایی را دوست دارم زیرا خداوند هم تنهاست..

تنهایی را دوست دارم زیرا..

.در کلبه تنهایی هایم در انتظار خواهم گریست

و انتظار کشیدنم را پنهان خواهم کرد

اول به نام عشق. . . دوم به نام تو. . . سوم به ياد مرگ . .

 بر لوح شيشه اي قلبت بنويس: يا تو و عشق، يا من و مرگ زمان

 به من آموخت كه دست دادن معني رفاقت نيست.

بوسيدن قول ماندن نيست.

 و عشق ورزيدن ضمانت

 تنها نشدن نيست!

............

پدر

   دستهایم کوچک اند

   لبانم ناتوانند

   و پایم خسته از گردش تند زمین...

نمی دانم

         با کدام گل از زیبایی عشقت بگویم

         به کدام کوه از استواریت خبر دهم

         با کدام عصا دریای اشکت بشکافم

پدر

آسمان چشمانم بارانیست

نمی دانم

   تا چند روز پدر فرصت دوستت دارم دارم

   تا چند کهکشان فرصت با تو پریدن دارم...

پدر

نمی دانی

آن شبها که نبودی تا صبح به اشک خود آسمان می شستم

روزها از خورشید گرمی آغوش تو التماس می کردم...

و ز هر رهگذری

       خبر از عطر تنت می جستم

اما حال

       جرئت گفتن این جمله ندارم

پس

می نویسم

لای صد خانه جدول هایت

تا که هربار که حلش بکنی

رمز آن این باشد

                      ((پسرت عاشق توست))

مــــادرم ای زنـــــدگی بخش جهــــآن مادرم

نـــام زیبایت بـــود ورد زبـــــان ای مـــادرم

روشنـــی بخشـــــای قلب نــــاتوان من تویی

مـــاه اقبـــال منـــی در آسمـــان ای مـــادرم

چونکه من با خـــوردن خــونت به دنیا آمـدم

عفـــو بنمـــا این گنــــاهم مهـربان ای مـادرم

لـــذتی در زنــــدگی دارم اگر از شیــر تست

قـــوت قلب منـــی آخر بــــــدان ای مـــادرم

کی توان دارد دلم از تو جـــــــدا گــردد دمی

چـــون نمی گردد جــدا ناخن زجان ای مادرم

گر نباشی من نهـــال خشک هستــــم بی ثمــر

برگ من تو، حاصلم تو، باغبـــــان ای مـادرم

تا دعایت هست بر من بــــی نیازم د رجهـــان

ثروتم بخشی همـــی تو رایگان ای مــــــادرم

تا قیامت زنـــده باشی مــــــادر دلســـوز مـن

خوشبخت و سر فـــراز و جاودان ای مادرم

من حبـــاب از قطره ی آبی هـــــراسانم اگـر

 آن ز چشـــم پاک تو باشد روان ای مــــادرم       

سلام کسی که تو دلم درخشید
      من دیگه دوستت ندارم ببخشید
             بهتره که نپرسی علتش رو
                     چون که خودت ندادی فرصتش رو
                                 بهتره این نامه اخر باشه
                                        فکر کنم این واسه ما بهتر باشه
من واسه اون کسی که دوست ندارم
        نمی تونم شاخه ی گل بیارم
                   بین تو و اون روزا کلی فرقه
                              تو آسمونت پر رعد و برقه
                                    نه مهربونی نه واسم میخندی
                                             هر دری و من میزنم میبندی
کو اون همه شعرای عاشقونه
        کی بود بهم میگفت سلام بهونه
                نه نه صحبت سلام بهونه ای نیست
                        پرنده اینجاست ولی دونه ای نیست
                                خواستی فقط صاحب یه قفس شی
                                           بری و با دیگری هم نفس شی
خواستی بگی میشه تو دام بیفتم
           بعدش بگی دیدی بهت نگفتم
                      از چشم من افتادی نازنینم
                           دوست ندارم دیگه تو رو ببینم
                                     اون کسی که میزد دم از حسادت
                                               اگه بمیرم نمی یاد عیادت
منم میخوام اتمام حجت کنم
      خیال هر دومون رو راحت کنم
                 اگه دلت همین حالا بشکنه
                         بهتر از آوارگی های منه
                                من کسی رو میخوام که عاشق باشه
                                              اول و آخرش شقایق باشه
من کسی رو می خوام که نیست مثل تو
       پشیمونم دوستت ندارم برو
               پشیمونی گر چه نداره سودی
                       خوب شد که فهمیدم بدی به زودی
                                  من کسی رو میخوام که ناز و کم کم
                                             صدام کنه مثل فرشته مریم
مثل همون روزای آشنایی
          نه مثل حالا نه مثل رهایی
                    جواب بدی ندی دیگه تمومه
                             نمیدونم جواب واسه کدومه
                                     نامه هامو از بس جواب ندادی
                                             جواب بدی شاید بشه زیادی
شاخه نباتم که بشه واسطه
       دل نمیدم دیگه به این رابطه
                 اما یادت باشه که این آدما
                        کم نبودن پیشم ولیکن شما
                                نیستید مثل اون روزای طلایی
                                       کی گفته سه تا وقت داره جدایی
جدایی هر غمش هزار تا بخشه
          دل میسوزونه مثل آذرخشه
               من هر چه دوست دارم تموم شه نامه
                              دلم می یاد بازم میده ادامه 
                                  دیگه تموم شد اون همه غم و رنج
                                            وقت قرار و شوق ساعت پنج
برو پیش هر کسی که دوست داری
                   حق نداری اسم منم بیاری
                             بخوای نخوای زود برو به سلامت
                                               خدا منه بین ما ها قضاوت